قرارگاه

یادداشتی از رضا شاکر اردکانی-جانشین قرارگاه اجرایی بیانیه گام دوم انقلاب: گام دوم و دیپلماتِ ترازِ تمدن نوین اسلامی

بسمه تعالی
وزیر خارجه ای در قامت “جبهه اسلام و استکبار”

سانحه جانگداز سقوط بالگرد و درگذشت شهادت گونه ی خادمان صدیق، فرصتی است مغتنم تا در بحبوحه ی رخدادهای شتابناک آستانه ظهور امام موعود(عج) لحظاتی را به درنگ و تامل در وقایع و نتایج بگذرانیم.
وزیر خارجه شهید حسین امیرعبداللهیان عمر دوره مسئولیتش به عنوان مجری اصلی سیاست خارجی نظام، حتی به پایان دوره چهارساله نرسید. اما هم فهرست طولانی رخدادهای عظیم و هم تلاش های بی وفقه – و گاه به ثمرنشسته – در عرصه منطقه و جهان، جایگاهی بی نظیر به او بخشیده است.
با وجود تداوم بالندگی انقلاب اسلامی، در سال‌های آغازین چلّه دوم انقلاب، چالشهایی سنگین و‌ گاه کمرشکن در روابط خارجی و منطقه ای کشور بروز یافت که جز با درکی عمیق و ویژه از راهبرد “حکمت، عزت، مصلحت” و جز با “حرکت بر لبه ی تیغ” امکان مقابله و بلکه حل و فصل آنها به سود منافع و مصالح “جبهه اسلام” وجود نداشت.
از آن جمله:
روابط دوجانبه با حکومت عربستان سعودی، همواره با تنش مواجه بوده است. حوادثی مانند کشتار حجاج حرم الهی و فاجعه منی و…؛ شیطنت های عوامل استکبار؛ و … تاثیر تلاش های سازنده برای احیا و بهبود روابط فی ما بین را کاهش داده است. در دوره تصدی شهید امیرعبداللهیان به لطف الهی روابط حسنه برقرار شد و مسیر رو به رشد را درپیش گرفت.
در سالیان اخیر درگیری جبهه مقاومت اسلامی بخصوص ملت ستمدیده ی فلسطین با استکبار جهانی و نمایندگانش – رژیم غاصب صهیونیستی و گروهک خون آشام داعش – به “نقطه ی بی بازگشت” رسید. و در این معرکه ها، مجاهدان عرصه دیپلماسی در کنار رزمندگان نبرد نظامی، نقش بی بدیل داشتند.
با عملیات غرورآفرین “طوفان الاقصی”، رژیم کودک کش به طمع آن که بهانه لازم را بدست آورده، نسل کشی بی سابقه در غزه و دستیابی به آرزوی ابلهانه ی پایان دادن همیشگی به مسئله فلسطین را آغاز کرد.
فراتر از آن نخست وزیر متوهم صهیونیست، با حمله به کنسولگری ایران در دمشق، پای در باتلاق درگیری نظامی با جمهوری اسلامی ایران نهاد، بدان طمع که پای قدرت های استکباری و حامیان همیشگی اش را به معرکه بکشاند.
در عرصه ی غرب آسیا، حملات خردکننده رزمندگان جهاد اسلامی و حماس و حزب الله و انصارالله نظامیان زبون صهیونیست را منکوب ساخت. اما اين معرکه، بروندادهای در عرصه دیپلماسی هم داشت که به جرات می توان شهید امیرعبداللهیان و همکارانش را موثرترین ها در شکل گیری آنها دانست: ۱- فروریختن حیثیت اخلاقی و سیاسی رژیم جعلی صهیونیستی در عرصه روابط بین الملل. صحنه زیبای اخراج گروه دیپلماتیک رژیم غاصب از نشست مجمع عمومی سازمان، قابی ماندگار از این بروندادهاست. ۲- حمایت اکثریت کشورهای غربی و اعضای شورای امنیت سازمان ملل از راه حل “تشکیل دولت مستقل فلسطینی”.
در خصوص دولت مقاوم سوریه،عضویت رسمی این کشور در اتحادیه عرب و حضور بشار اسد در نشست اخیر آن خروجی دیپلماسی مقاومت را به نمایش گذاشت؛ همان اتحادیه ای که چندسال قبل به اتفاق آرا، این عضو محور مقاومت را اخراج کرده و در مقابله با داعش و حامیانش، خلع سلاح کرده بود.
و اما در باب “غلط کاری بنیامین نتانیاهو”؛
در دهه های گذشته تصور غالب در افکار عمومی جهان این بود که در یک درگیری نظامی احتمالی میان غده سرطانی اسرائیل با جمهوری اسلامی ایران، قدرت های استکباری در ورود به معرکه و حمایت کامل از این غده عفونی، همچون جنگ های گذشته، تردید نخواهند کرد.
با خبط “بی بی” و فرارسیدن زمان “وعده صادق” آنچه پیش چشم بشریت این عصر قرار گرفت، سکوت بود و مماشات و پذیرفتن “واقعیت میدان” از سوی پدرخوانده ها!!
اینها و موارد بسیارِ دیگر برگ های زرينی هستند که در پرونده عملکرد شهید حسین امیرعبداللهیان برای ابد ثبت و ضبط شده است. بحول و قوه الهی

به قلم رضا شاکر اردکانی

مشاهده بیشتر

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا